Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 maja 2019 r. K. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, kwoty odsetek za zwłokę oraz dokonania zabezpieczenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 czerwca 2019 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca odpis ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego pod wskazany przez Skarżącego adres. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 19 czerwca 2019 r. i powtórnie w dniu 27 czerwca 2019 r. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej ("awizo") umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Skarżący nie odebrał przesyłki.
Z akt sprawy wynika, że skarga nie została opłacona (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego Sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało wysłane pod wskazany przez Skarżącego adres. Mimo, że przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniach: 19 czerwca 2019 r. i 27 czerwca 2019 r.), Skarżący przesyłki nie odebrał, wobec tego została ona zwrócona nadawcy (Sądowi).
Zgodnie z treścią art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który pismo złożono w placówce pocztowej.
Z treści przywołanego przepisu wynika, że w przypadku nieodebrania przesyłki i jej prawidłowego dwukrotnego awizowania, skutek prawny w postaci fikcji doręczenia powstaje z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania przez pocztę przesyłki, liczonego od dnia pierwszego jej awizowania. Skoro pierwsze awizo miało miejsce w dniu 19 czerwca 2019 r. to uznać należy, że skutek doręczenia przesyłki nastąpił w dniu 3 lipca 2019 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do zrealizowania wezwania Sądu upływał z dniem 10 lipca 2019 r. (środa). Z akt sprawy wynika jednak, że Skarżący wpisu nie uiścił.
W tym stanie rzeczy, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji.