Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. J. B. (dalej: wnioskodawca, skarżący) wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 3 sierpnia 2009 r. odrzucające uprzednio wniesione zażalenie. Na skutek wezwania J. B. do uiszczenia wpisu od wniesionego środka zaskarżenia, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a orzeczenie to stało się prawomocne. Na skutek powyższego ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia. Pismem z dnia 14 czerwca 2010 r. (data nadania przesyłki) skarżący po raz kolejny wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, podnosząc w treści swego wniosku okoliczności dotyczące jego stanu majątkowego, rodzinnego i dochodów uprzednio przedstawione ocenie Sądu.
Z akt sprawy wynika, iż do dnia wydania niniejszego postanowienia należny wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej: upsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. § 2 powołanego artykułu stanowi, że pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Stosownie do art. 220 § 1 upsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2 i 3 upsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W odniesieniu do zażalenia, stosownie do art. 220 § 3 upsa, w przypadku nieuiszczenia opłaty we wskazanym terminie, zastrzeżony został szczególny rygor, tj. odrzucenie zażalenia przez sąd.
Powyższy obowiązek uiszczenia wpisu zostaje zniesiony jedynie w sytuacji przyznania stronie prawa pomocy w tym zakresie. W niniejszej sprawie wnioskodawcy odmówiono takiego prawa, zatem obowiązany był do uiszczenia kwoty 100 zł od wniesionego środka zaskarżenia. Obowiązek ten nie został wykonany pomimo skierowania do skarżącego drugiego wezwania w tym przedmiocie. W świetle tych okoliczności Sąd uznał, iż zaktualizowane zostały sformułowane w art. 220 § 3 upsa przesłanki odrzucenia wniesionego zażalenia.
Oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego nie może zmienić to, iż w ostatnim dniu terminu wykonania zarządzenia zobowiązującego skarżącego do uiszczenia wpisu, tj. 14 czerwca 2010 r., skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. Przy tym wskazywane okoliczności dotyczące jego stanu majątkowego i dochodów są tożsame okolicznościom podawanym we wcześniejszych pismach. Należy mieć na uwadze również to, iż z akt sprawy wynika, że jest to dziewiąty wniosek skarżącego w tym przedmiocie.
Zgodnie z art. 170 upsa orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W oparciu o ten przepis Sąd uznał, że uprawomocnienie się postanowienia z dnia 25 stycznia 2010 r. wydanego na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy, sformułowanego w oparciu o te same okoliczności dotyczące sytuacji skarżącego, sprawia, że ocena jego sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej zawarta w tym postanowieniu jest wiążąca dla Sądu i strony. Wyklucza to ponowne orzekanie w tym zakresie.
W świetle powyższego wniesione zażalenie – jako nienależycie opłacone – podlegało odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 1 i 3 upsa Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.