Uzasadnienie
W rozpatrywanej sprawie skarżąca B. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 czerwca 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 14 czerwca 2016 r., został doręczony dorosłemu domownikowi strony skarżącej (matka) w dniu 16 czerwca 2016 r.
Skarga nie została opłacona, co potwierdza informacja udzielona przez Wydział Finansowo-Księgowy Sądu (k.16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona dorosłemu domownikowi - w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. – w dniu 16 czerwca 2016 r., zatem uiszczenie kwoty wpisu winno było nastąpić najpóźniej w dniu 23 czerwca 2016 r. (czwartek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.