Uzasadnienie
W dniu 13 kwietnia 2017 r. skarżącemu doręczono wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję. Pismo zawierało pouczenie, że strona może wnieść skargę do tut. Sądu w terminie 30 dni od otrzymania przesyłki – za pośrednictwem organu.
W dniu 11 maja 2017 r. skarżący, z pominięciem organu, wniósł skargę bezpośrednio do tut. Sądu.
W dniu 16 maja 2017 r. Sąd przekazał skargę organowi, nadając w tym dniu przesyłkę w urzędzie pocztowym.
W dniu 21 czerwca 2017 r. organ przekazał Sądowi skargę wraz odpowiedzią.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał orzeczenie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia orzeczenia.
W niniejszej sprawie, strona pouczona o sposobie wniesienia skargi, wniosła ją bezpośrednio do Sądu, zamiast za pośrednictwem organu.
Przyjmuje się, iż w przypadku bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd na adres właściwego organu (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt I FZ 336/16, opublikowane w CBOSA).
W niniejszej sprawie skarżący osobiście odebrał decyzję w dniu 13 kwietnia 2017 r., 30-ty dzień po tej dacie wypadał 13 maja 2017 r. w sobotę, zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 15 maja 2017 r., w poniedziałek (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Nadanie przez tut. Sąd skargi do organu w dniu 16 maja 2017 r. oznacza więc, że skarga formalnie została wniesiona z uchybieniem ww. 30-dniowego terminu.
Jednocześnie Sąd wskazuje, że przedstawiana i analizowana wyżej treść art. 53 p.p.s.a. i art. 54 p.p.s.a. uległa z dniem 1 czerwca 2017 r. zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Zgodnie z nowo wprowadzonym do art. 53 p.p.s.a. § 4, termin, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Choć przepis ten wszedł w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., a więc przed wydaniem niniejszego postanowienia, jego treść nie mogła być uwzględniona przy rozpatrywaniu sprawy. Wynika to z art. 17 wskazanej wyżej ustawy zmieniającej.
Zgodnie mianowicie z art. 17 ust. 1 tej ustawy do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem w życie ustawy stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej przepisy m.in. art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej.
Dla porządku należy wskazać, że skoro zaskarżona decyzja wydana została w dniu 22 marca 2017 r., regulacja art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej nie znajdzie w jej przypadku zastosowania, brak jest więc powodów do odstąpienia od wykładni art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 54 § 1 p.p.s.a. ugruntowanej przed wejściem w życie omówionej nowelizacji.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę, orzekając o tym w sentencji postanowienia.