Uzasadnienie
A.W. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 21 czerwca 2018 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 października 2018 r. sygn. akt II FZ 548/18, zażalenie Skarżącej na ww. zarządzenie, zostało oddalone.
Skarżąca po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi (wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 21 czerwca 2018 r.), złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od tej opłaty sądowej oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z 3 kwietnia 2019 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskowanego prawa pomocy. W wyniku rozpoznania sprzeciwu od ww. postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 czerwca 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.
Wobec powyższego, Skarżąca pismem z 30 lipca 2019 r., została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 21 czerwca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącej w dniu 16 sierpnia 2019 r.
Skarżąca nie uiszczając kwoty wpisu od skargi, w dniu 23 sierpnia 2019 r. (data stempla pocztowego) po raz kolejny zawnioskowała o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Skarżąca, po wydaniu prawomocnego rozstrzygnięcia odmawiającego przyznania prawa pomocy, pismem z 30 lipca 2019 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 czerwca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 23 sierpnia 2019 r., Skarżąca wymaganej kwoty wpisu nie uiściła, wniosła natomiast po raz kolejny o przyznanie prawa pomocy.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy wskazania wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, zgodnie z którym, ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 10 maja 2010 r. sygn. akt II FZ 115/10, LEX nr 663300; 13 września 2018 r. sygn. akt I GZ 298/18, LEX nr 2543767; 26 czerwca 2018 r. sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie zwolniło Skarżącej od obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu od skargi i w konsekwencji - nie mogło uchronić Skarżącej przed ujemnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi o czym orzekł, jak w sentencji postanowienia.