Uzasadnienie
Uzasadnienie:
W skardze na oznaczoną w sentencji decyzję J. S.-W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu strona wskazała, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.349 zł netto, pomniejszanej o kwotę 420 zł w ramach przymusowego egzekwowania jej zobowiązań podatkowych, nie posiada majątku podlegającego spieniężeniu, natomiast zajmowane przez nią mieszkanie jest jej użyczane przez rodzinę. Skarżąca oświadczyła, że miesięczne koszty utrzymania mieszkania wynoszą ok 779 zł, a koszt zakupu leków to ok 220 zł. Zarządzeniem z dnia 8 maja 2013 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu wyznaczył wpis sądowy od skargi złożonej w tej sprawie w kwocie 2000 zł. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2013 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Strona złożyła w ustawowym terminie sprzeciw od powyższego rozstrzygnięcia, w załączeniu przesyłając ponownie wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, wyciąg z rachunku bankowego za okres od 16 kwietnia 2013r do 15 maja 2013 r.; potwierdzenie przelewu emerytury, kopie rachunków za gaz i prąd, zeznania podatkowego za 2012 r. oraz zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej.
Z przesłanych dokumentów wynika, ponad wcześniej wskazane dane, że w roku 2012 skarżąca uzyskała dochód jedynie z tytułu emerytury w kwocie 19217,48 zł. Ponadto skarżąca wskazała, że obecnie choruje na nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy i postępujące zwyrodnienie stawu biodrowego z zaleceniem operacji stawu (endoproteza). Sądowi wiadomo z urzędu, że w sprawach zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu ze skargi tej strony, zarejestrowanych pod sygn. akt od I SA/Wr 115/13 do I SA/Wr 124/13 wyznaczono wpisy sądowe od skargi w łącznej kwocie 6.220 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd ponownie rozpoznał na podstawie zebranego materiału dowodowego wniosek strony o przyznanie jej prawa pomocy, stosując przepisy regulujące kwestię zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 tej samej ustawy).
W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., tj. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Podniesione przez skarżącą w toku postępowania okoliczności wskazują na zasadność uwzględnienia wniosku, bowiem w przypadku skarżącej wystąpiła ustawowa przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, określona w art. 246 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
J. S.-W. wykazała bowiem, że w jej sytuacji życiowej i materialnej nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych należnych w postępowaniu przed sądem administracyjnym bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Kwota pieniężna, jaką dysponuje skarżąca na swoje miesięczne utrzymanie tj 981,37 zł w konfrontacji z udokumentowanymi przez nią comiesięcznymi wydatkami, na konieczne utrzymanie w kwocie ok 900 zł (koszt rachunków i leków) oraz, z drugiej strony, koszty sądowe, na które składają się na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego wpisy sądowy w tej sprawie w kwocie 2000 zł oraz wpisy sądowe od skarg we wszystkich wszczętych z inicjatywy wnioskodawczyni sprawach, jednoznacznie wskazują że wnioskodawczyni nie w jest stanie ponieść kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2) orzeczono jak w sentencji.