Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie w dniu [...] r. pełnomocnik strony skarżącej radca prawny M. F. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 marca 2008 r. odrzucającego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie u.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania uiścił opłatę pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania Zgodnie natomiast z regulacją zawartą w art. 221 u.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Oznacza to, iż w sprawach wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia należnej opłaty stałej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia.
Stosownie do brzmienia § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193) od skargi kasacyjnej pobiera się wpis stały w wysokości połowy wpisu od skargi,
Wobec powyższego radca prawny wnosząc skargę kasacyjną był zobligowany jednocześnie do uiszczenia opłaty stałej, czego jednak nie uczynił i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie wyżej powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.