Uzasadnienie
W dniu 21 października 202 r. skarżąca, działając przez pełnomocnika, wniosła skargę na oznaczone w sentencji postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 grudnia 2020 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany, w terminie siedmiu dni, do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji skarżącej (odpis z KRS). Zarządzeniem z tego samego dnia skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, którego wysokość Przewodniczący Wydziału ustalił na 100 zł, powołując się na § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwanie do dopełnienia obu wymogów formalnych doręczono pełnomocnikowi 9 grudnia 2020 r. Aktualny odpis z rejestru KRS pełnomocnik przedłożył 17 grudnia 2020 r. Natomiast 10 grudnia 2020 r. odnotowano wpłatę 200 zł tytułem wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z akt sprawy 9 grudnia 2020 r. (K-51) profesjonalnemu pełnomocnikowi skutecznie doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, pouczając o terminie do dokonania tej czynności. Wyznaczony termin upływał z dniem 16 grudnia 2020 r. Aktualny odpis z KRS został nadesłany 17 grudnia 2020 r., a zatem dzień po upływie 7 dniowego terminu. Uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie wywołuje taki sam skutek jak ich nieuzupełnienie. Zdaniem Sądu bez znaczenia dla oceny tych okoliczności pozostają twierdzenia pełnomocnika strony zwarte w piśmie z 17 grudnia 2020 r. (K-33), że opóźnienie w przekazaniu odpowiedzi na wezwanie wynika z wprowadzonego w spółce sposobu procedowania korespondencji (pracę zdalną). Argumenty te mogłyby stanowić ewentualne uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, który w sprawie nie został złożony. W konsekwencji, nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego skargi musiało prowadzić do jej odrzucenia, co ma umocowanie w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sad orzekł o zwrocie wpisu od skargi w wysokości 100 zł (pkt II sentencji postanowienia).
Ponadto wskazać trzeba, że skarżącą została wezwana do uiszczenia wpisu, którego wysokość zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 grudnia 2020 r. (K-30) ustalono na kwotę 100 zł. Czynności tej dopełniła w zakreślonym terminie wpłacając tytułem wpisu 200 zł. Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchylona w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Na tej podstawie różnice między kwotą wpłaconą a należną należało z urzędu zwrócić skarżącej (pkt III sentencji postanowienia).