Uzasadnienie
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 2 maja 2008 r. skarżący S. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za I 2002 r.
Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2008 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 17 czerwca 2008 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu od skargi upłynął w dniu 24 czerwca 2008 r. Z akt sprawy wynika, że wpis nie został uiszczony w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 u.p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2 i 3 u.p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednakże w odniesieniu do skargi, stosownie do art. 220 § 3 u.p.p.s.a., w przypadku nieuiszczenia opłaty we wskazanym terminie, zastrzeżony został szczególny rygor, tj. odrzucenie skargi przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie, z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego doręczenia w dniu 17 czerwca 2008 r. wezwania do uiszczenie wpisu sądowego, skarżący nie uiścił wpisu w terminie.
Z tych względów i na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.