Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 28 lipca 2011 r., strona skarżąca, pismem z dnia 29 lipca 2011 r., została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej podpisanie przez osoby uprawnione do działania w imieniu skarżącej spółki z jednoczesną informacją, że z przedłożonego dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony (KRS) wynika, iż podpisana pod skargą A. W. nie jest upoważniona do jednoosobowej reprezentacji skarżącej A Sp. z o.o. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 2 sierpnia 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki.
Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie osoby uprawnione do reprezentowania skarżącej nie uzupełniły braku formalnego skargi przez jej podpisanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4) upsa, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zaznaczyć trzeba, że brak podpisu jest brakiem formalnym, który na wezwanie sądu, podlega usunięciu w ustawowym terminie 7 dni.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na czynność egzekucyjną, została pierwotnie podpisana przez jednego członka zarządu, v-ce prezesa A. W., nieumocowaną do jednoosobowego reprezentowania Spółki i pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 2 sierpnia 2011r. (k.
40) wezwania do usunięcia braku formalnego, skarga nie została w terminie 7 dni podpisana przez uprawnione osoby. Prokurent N. A. podpisał skargę i wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 26 sierpnia 2011r. (k. 3 i k. 33), uchybiając 7-dniowemu terminowi do usunięcia braków formalnych, który upłynął w dniu 9 sierpnia 2011r.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 upsa skargę należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.