Uzasadnienie
K. Sp. k. z siedzibą we W. (dalej jako: Strona skarżąca, skarżąca, strona), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: DKIS, organ) opisane w komparycji niniejszego postanowienia.
W piśmie z dnia 13 sierpnia 2024 r. przekazującym ww. skargę do WSA we Wrocławiu, DKIS wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że skarga została uwzględniona przez organ w całości. Organ do ww. pisma załączył postanowienie z dnia 13 sierpnia 2024 r. o nr 0111-KDIB1-2.4010.191.2024.4.MK, którym to DKIS uchylił postanowienie organu drugiej instancji z 4 lipca 2024 r. oraz postanowienie organu pierwszej instancji z 3 czerwca 2024 r. o odmowie wszczęcia postępowania. Następnie w dniu 13 sierpnia 2024 r. organ wydał interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko przedstawione przez stronę we wniosku o wydanie interpretacji za nieprawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu stało się bezprzedmiotowe, a zgodnie z art. 162 § 2 p.p.s.a., postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie wskazanego przepisu należy uwzględnienie przez organ skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.. Z obrotu prawnego zostaje w tej sytuacji wyeliminowany zaskarżony akt lub czynność, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Zatem wydanie przez DKIS interpretacji indywidualnej z dnia 13 sierpnia 2024 r. w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę, powoduje, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
W związku z wnioskiem w przedmiocie kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, że stosownie do treści art. 201 § 1 p.p.s.a., w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 205 § 4 p.p.s.a. przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Na koszty postępowania w niniejszej sprawie składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika Skarżącej z wyboru, ustalone zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687) w wysokości 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
Wobec powyższego, o kosztach postępowania sądowego orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.