Uzasadnienie
Skarżąca H. Z. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na brak jakichkolwiek dochodów. Wskazała, że na utrzymanie otrzymuje pieniądze do syna.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada dom jednorodzinny o powierzchni 40 m2, nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Strona dodała, że jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy bez prawa do zasiłku.
Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów skarżąca podała, że miesięcznie ponosi wydatki w łącznej kwocie 983 zł, które pokrywa jej syn oraz przedłożyła dowody opłat i decyzję z dnia [---] o uznaniu H. Z. za osobę bezrobotną z dniem 10 sierpnia 2006 r. bez prawa do zasiłku.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania własnego i rodziny
W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała powyższej okoliczności. W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że w sprawie stroną skarżącą są następcy prawni zmarłego L. Z., to jest jego żona H. Z. oraz synowie – S. i W. Z., którzy cofnęli skargę, w związku z czym umorzono postępowanie. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu o sprostowaniu postanowienia umarzającego postępowanie sądowe, od którego to zażalenia jest obowiązana uiścić wpis. Obowiązek ten jednak ciąży na wszystkich skarżących solidarnie, co oznacza, że każdy z nich może uiścić opłatę sądową, zwalniając w ten sposób z obowiązku jej ponoszenia pozostałych skarżących. Skoro zatem powyższe zażalenie podpisali wszyscy skarżący, a tylko wnioskodawczyni nie dysponuje środkami na opłacenie wpisu i z tej przyczyny zostałoby jej przyznane prawo pomocy, to nadal obowiązek jego uiszczenia będzie ciążyć na synach.
Podkreślić również należy, że H. Z. we wniosku o przyznanie prawa pomocy przedstawiła tylko swoją sytuację finansową i majątkową, nie wykazując, że poniesienie kosztu wpisu od zażalenia będzie stanowić uszczerbek również dla budżetu jej rodziny, to jest synów, na których utrzymaniu pozostaje.
W związku z powyższym brak jest podstaw do zwolnienia wnioskodawczynię od kosztów sądowych. Dlatego też, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.