Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r., którego odpis doręczono skarżącej w dniu 9 maja 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. K. na w/w postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z uwagi na jej wniesienie przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia.
W dniu 16 maja 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżąca T. K. wniosła pismo (sporządzone osobiście), które zostało zakwalifikowane jako skarga kasacyjna.
Z urzędu należy wskazać, że w związku z zawartym w tym piśmie wnioskiem strony skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 657/14), Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wyznaczony stronie pełnomocnik z urzędu (radca prawny) pismem z dnia 13 października 2014 r. poinformował Sąd o sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Działając w ramach uprawnień z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), Sąd uznał, że wniesiona przez skarżącą skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność
Zgodnie z brzmieniem art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i w sprawach własności przemysłowej może być sporządzona także przez - odpowiednio doradcę podatkowego i rzecznika patentowego. Z obowiązku tego zwolnione są jedynie osoby enumeratywnie wyliczone w § 2 cyt. przepisu, tj. sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Przepisu § 1 art. 175 p.p.s.a. nie stosuje się również, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Sporządzenie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. i powoduje konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze, że skarżąca nie należy do podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej (w rozumieniu art. 175 § 1-3 p.p.s.a.), wniesiona przez nią skarga kasacyjna została uznana przez Sąd za niedopuszczalną, co obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Z tych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.