Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 kwietnia 2018 r. odmówiono Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia Skarżąca wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 21 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił utrzymać w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 16 kwietnia 2018 r.
W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 czerwca 2018 r. wezwano pełnomocnika Strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 660,00 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim z dnia 14 czerwca 2018 r., został doręczony pełnomocnikowi Strony skarżącej w dniu 18 czerwca 2018 r. (k. 67 akt sądowoadministracyjnych).
Z informacji przekazanej przez Oddział Finansowy tutejszego Sądu wynika, że ww. kwota wpisu sądowego od skargi nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona pełnomocnikowi Strony skarżącej w dniu 18 czerwca 2018 r. (poniedziałek) zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 25 czerwca 2018 r. (poniedziałek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.
Okoliczność ta obligowała do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.