Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczoną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W jego motywach wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postepowania sądowego z uwagi na swoją sytuację majątkową i życiową oraz stan zdrowia.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że gospodarstwo odmowe prowadzi samodzielnie, jest właścicielem domu o powierzchni 72 m², natomiast źródłem jego utrzymania od dnia 17 grudnia 2014 r. jest zasiłek choroby w kwocie około 1.000 zł
Z dokumentów przedłożonych do akt sprawy wynika, ponad wcześniej podane dane, że w roku 2014 wnioskodawca uzyskał dochód w kwocie 14.607,89 zł, natomiast stałe wydatki na utrzymanie jego gospodarstwa domowego wynoszą 845 zł, i obejmują między innymi alimenty w kwocie 450 zł. W treści pisma procesowego z dnia 21 maja 2015 r. skarżący oświadczył, że nie jest w stanie na bieżąco płacić rachunków oraz gromadzić środków z uwagi na miesięczny koszt leczenia – 250 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy procesowej). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) ustawy procesowej).
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że ich ponoszenie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem. Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu radcy prawnego jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z usług profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Skarb Państwa ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona ze względu na swój stan majątkowy nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, zasady doświadczenia życiowego jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku M. J. zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, określona w art. 246 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika bowiem, że w swojej sytuacji materialnej i życiowej nie jest w stanie skarżący ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Świadczy o tym wynikająca ze złożonych przez skarżącego oświadczeń i dokumentów wysokość dochodu wnioskodawcy oraz jego wydatków na utrzymanie oraz stan zdrowia, uniemożliwiający podjęcie pracy zarobkowej i generujący dodatkowe wydatki.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.