Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. S. K. i M. K. wnieśli skargę na "czynność Burmistrza Miasta i Gminy w P. ", polegającą na wydaniu przez ten organ dziesięciu decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości.
Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wydzielił skargi na poszczególne decyzje, bowiem na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt (...), przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg.
Sprawa ze skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Burmistrza Miasta i Gminy w P. (w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r.) otrzymała sygn. akt I SA/Wr 1953/15.
W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Miasta i Gminy w P. wniósł o oddalenie skargi.
Z związku z faktem, że z odpowiedzi na skargę wynikało, że w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. została wydana decyzja z dnia [...] r. (nr [...]), w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 7 marca 2016 r. zobowiązano Burmistrza Miasta i Gminy P. do: 1) uzupełnienia odpowiedzi na skargę w zakresie stanowiącej przedmiot skargi decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. z dnia [...] r. (nr [...]), oraz, 2) do wyjaśnienia, czy zaskarżona decyzja funkcjonuje w obrocie prawnym, a także, czy jest przedmiotem weryfikacji na drodze administracyjnej.
W odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia 18 marca 2016 r. Burmistrz Miasta i Gminy P. poinformował, że stanowiąca przedmiot skargi w sprawie decyzja z dnia [...] r. o numerze [...] nie została doręczona podatnikowi, a tym samym, nie weszła do obrotu prawnego.
Jako załącznik do tego pisma organ podatkowy przesłał ww. decyzję, opatrzoną pieczęcią i podpisem Burmistrza Miasta i Gminy P. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z treści powołanego przepisu wynika, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być jedynie rozstrzygnięcie, które weszło do obrotu prawnego, a zatem takie, które zostało skarżącemu doręczone.
Ten podstawowy warunek w sprawie nie został spełniony albowiem, jak wynika z pisma Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] r., stanowiąca przedmiot skargi decyzja z dnia [...] r. (nr [...]) nie została doręczona podatnikowi, a zatem, nie weszła do obrotu prawnego.
Dodatkowo należy wyjaśnić, ze niezależnie od kwestii wejścia skarżonej decyzji do obrotu prawnego, decyzja organu pierwszej instancji (a takim jest Burmistrz Miasta i Gminy P.) nie może zostać skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego, jeżeli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej na drodze administracyjnej (w postępowaniu podatkowym). W przypadku decyzji w sensie procesowym, tj. aktów, które weszły do obrotu prawnego, środkiem zaskarżenia jakie przysługuje stronie na drodze administracyjnej jest odwołanie do organu drugiej instancji. Dopiero zatem decyzja wydana na skutek rozpatrzenia odwołania przez organ podatkowy drugiej instancji mogłaby stanowić ewentualny przedmiot skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zobligowany był odrzucić skargę w sprawie jako niedopuszczalną.