Uzasadnienie
W skardze na oznaczoną w sentencji decyzję J. P. (dalej: skarżący) wniósł o wstrzymanie jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej.
Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiany z zagrożeniem dla aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt sprawy nie sposób nie zauważyć, że skarżący wniosku nie uzasadnił. Nie mniej jednak Sąd stoi na stanowisku, że ocena przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinna być dokonana z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy oraz okoliczności znanych sądowi z urzędu, a także przedłożonych na etapie postępowania w przedmiocie prawa pomocy dokumentów i złożonych wyjaśnień obrazujących kondycję finansową skarżącej. Obowiązkiem Sądu, orzekającego w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej jest bowiem wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy (postanowienie NSA z dnia 18 września 2015 r., II FZ 673/15 cbois.nsa.gov.pl, a także komentarz do art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi T. Woś, H. Knysiak - Molczyk M. Romańska pod red. T. Woś, LexisNexis 2012, str. 498-499).
Uwzględniając powyższe, dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę wysokość zobowiązania określonego sporną decyzją, a ponadto okoliczności podniesione przez stronę we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej. Zarówno skarżący jak i jego konkubina są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku. Dochody ze świadczeń emerytalnych rodziców zapewniają możliwość pokrycia bieżących wydatków związanych z utrzymaniem rodziny
W rezultacie Sąd uznał, że skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub zajście trudnych do odwrócenia skutków. Potencjalna konieczność zapłaty należności wynikającej z zaskarżonej decyzji (należności głównej wraz z odsetkami oraz kosztami postępowania egzekucyjnego) mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do
Sygn. akt I SA/Wr 682/16 odwrócenia, w tym do pozbawienia środków na podstawowe potrzeby życiowe skarżącego i jego rodziny.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.