Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] (Nr [...]), wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] (Nr [...]).
Pismem z dnia [...] skarżąca A. G. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] ustalającej stronie zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w kwocie 591.376 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Jak stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej u.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wykładnia tego przepisu nie może odbiegać od ogólnych zasad jakie wytyczają granice kompetencji sądu administracyjnego do orzekania w danej sprawie. Wskazać tu należy przede wszystkim na przepis art. 134 § 1 u.p.s.a. statuujący zasadę, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Niezwiązanie granicami skargi nie oznacza, że sąd administracyjny może czynić przedmiotem swoich rozważań i ocen wszystkie aspekty skargi bez względu na treść zaskarżonego aktu lub czynności. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że zakres sądowej kontroli wyznacza przedmiot danej sprawy administracyjnej wyprowadzany z podstawy prawnej rozstrzygnięcia i poza ten zakres sąd administracyjny nie ma prawa wyjść. Natomiast w ramach przedmiotu danej sprawy Sąd ma obowiązek dokonać wszechstronnej kontroli legalności zaskarżonego aktu lub czynności, bez względu na treść skargi, powołaną w niej podstawę prawną i zawarte w niej zarzuty i wnioski (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I FSK 820/05). Wprawdzie, orzekając o wstrzymaniu aktu lub czynności Sąd nie dokonuje kontroli legalności skarżonych rozstrzygnięć, lecz ocenia jedynie potencjalne skutki ich wykonania w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 u.p.s.a, niemniej, kognicji Sądu w tym względzie, jakkolwiek o charakterze wpadkowym, nie można rozpatrywać w oderwaniu od przedmiotu sporu, wyznaczającego zakres merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
Nawiązując do ustaleń faktycznych, przedmiot sprawy, zgodnie z powyższymi ustaleniami, został zakreślony zaskarżonym rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] i dotyczył odmowy przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji wymiarowej, wydanej w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Zakres tego rozstrzygnięcia rzutował na kompetencję sądu administracyjnego do orzekania w sprawie i wyznaczał granice sprawy, której przedmiot stanowiła kwestia zasadności odmowy stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego I instancji. Z tych względów, wniosek strony dotyczący wstrzymania wykonania decyzji pierwszoinstancyjnej, jakkolwiek związany ze sprawą, nie mieścił się w granicach rozpoznania w rozumieniu art. 134 § 1 u.p.s.a, jako wykraczający poza przedmiot zaskarżenia w sprawie.
Mając na uwadze powyższe Sąd nie badał podniesionych we wniosku przesłanek wstrzymania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] uznając, iż przedmiot zaskarżenia w sprawie wyłącza kompetencję Sądu do orzekania we wszelkich kwestiach związanych z wymiarem podatku, w tym także w odniesieniu do kwestii wpadkowych z tym zagadnieniem związanych.
Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.