Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 20 lutego 2013 r., nr [...], skarżący P. O. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jest aktualnie adresatem pięciu decyzji podatkowych, z których wynikają zobowiązania podatkowe na łączną kwotę 10.000 zł.
Zapłata tych zobowiązań spowoduje, że będzie zmuszony zredukować zatrudnienie w prowadzonym przedsiębiorstwie bądź ubiegać się o kredyt komercyjny.
Podniósł także, że ze względu na wysokość zobowiązań, istnieje niebezpieczeństwo utraty przez niego płynności finansowej skarżącego a przez to wystąpienia niepowetowanej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze, dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego art., sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał aby groziło mu niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił bowiem jakichkolwiek dowodów na poparcie swoich twierdzeń.
Nie była zatem możliwa ocena jego wniosku w kontekście zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Jedynie na marginesie Sąd zauważa, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący ujawnił, że posiada zdolność kredytową pozwalającą mu na pozyskanie środków finansowych niezbędnych do uiszczenia ciążących na nim zobowiązań podatkowych. Trudno w takiej sytuacji mówić o jakichkolwiek nieodwracalnych skutkach wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej.
Tym bardziej, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, samo wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnych, nie jest jeszcze jednoznaczne z powstaniem szkody w znacznych rozmiarach. W razie zaś korzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sporu z organami podatkowymi, może on liczyć na pełny zwrot niezasadnie wyegzekwowanych kwot.
Z tych względów, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.