Uzasadnienie
Skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając, że ewentualne wyegzekwowanie kwoty podatku, który został powyższą decyzją określony w wysokości 56.958 zł naraziłoby ją na niepowetowane straty. Egzekucja tej kwoty wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki zarówno dla Spółki, jak i zatrudnianych przez nią osób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Postępowanie w trybie powołanego wyżej przepisu wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Przy czym, jego uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponadto wskazane zdarzenia winny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca nie wykazała, że w jej sytuacji – na skutek wyegzekwowania określonego decyzją zobowiązania podatkowego – zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku wskazała jedynie, że wykonanie decyzji określającej podatek od nieruchomości wiązałoby się z koniecznością licytacji majątku, która może powodować trudne do odwrócenia skutki dla Spółki i jej pracowników. Taka argumentacja jednak jest zbyt lakoniczna, aby mogła stanowić podstawę dokonania oceny występowania przesłanek zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Strona nie poparła jej też żadnymi dokumentami, które dałyby obraz jej sytuacji finansowej i majątkowej i umożliwiłyby ocenę rozmiaru skutków wyegzekwowania spornego zobowiązania podatkowego.
Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogły zatem stanowić podstawy do uznania zasadności przedmiotowego wniosku.
Wobec powyższego, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.