Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata uzasadniając, że bez swojej winy znalazła się w sytuacji, w której ciążą na niej duże zaległości podatkowe. Utrzymuje się jedynie ze środków otrzymywanych z Pomocy Społecznej oraz z pomocy udzielanej przez najbliższych. Jest bezrobotna, bez prawa do zasiłku.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema córkami (ur. w 2008 i 2010 r.) i z matką. Zajmują mieszkanie będące własnością matki (51,5 m2), poza tym strona nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Matka skarżącej nie posiada żadnych dochodów. Strona uzyskuje dochody z funduszu alimentacyjnego, dodatek z tytułu samotnego wychowywania dzieci i zasiłki rodzinne na obie córki w łącznej wysokości 656 zł. Dodała, iż okresowo, w różnych kwotach, otrzymuje też pomoc z Opieki Społecznej. Natomiast w Sądzie Rejonowym K. toczy się postępowanie o ustalenie ojcostwa i alimenty na rzecz jednej z córek.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca wykazała powyższe okoliczności. Jedyne jej dochody stanowią zasiłki, z których utrzymywane są matka i dwoje małych dzieci. Nie dysponuje też majątkiem, który mogłaby spieniężyć na potrzeby w pierwszej kolejności utrzymania swojej rodziny, a w dalszej na poniesienie kosztów postępowania związanych z udziałem w niniejszej sprawie.
Przedstawione przez skarżącą okoliczności znajdują potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy, dlatego odstąpiono od wzywania do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Ponadto wynika z tych akt, że wobec strony prowadzone były postępowania komornicze, co spowodowało dodatkowo obciążenie jej kosztami egzekucyjnymi.
W tym stanie rzeczy uzasadnione było przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.