Uzasadnienie
Skargę na opisane w sentencji postanowienie skarżąca spółka wniosła będąc zastępowana przez pełnomocnika E. Z. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano pełnomocnika do złożenia do akt sprawy pełnomocnictwa oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki (odpis z Krajowego Rejestru Sądowego).
W odpowiedzi na wezwanie złożono do akt sprawy pełnomocnictwo, z którego jednak nie wynika, iż E. Z. jest jedną z osób, które mogą być pełnomocnikiem spółki na podstawie art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.).
Uwzględniając, że ww. osoba nie może być pełnomocnikiem spółki, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy wezwano bezpośrednio skarżącą spółkę do podpisania skargi oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki (wydruk informacji z Krajowego Rejestru Sądowego) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi również w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania w powyższym zakresie zostały przez Sąd skierowane jedną przesyłką pocztową na adres skarżącej spółki podany w skardze. Jak wynika z adnotacji na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłki nie doręczono spółce, lecz w dniu 28 września 2023 r. pozostawiono awizo w oddawczej skrzynce pocztowej, a powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 6 października 2023 r. Zwrot niepodjętej w terminie przesyłki nastąpił w dniu 13 października 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Skarga, jako pierwsze pismo w sprawie, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., powinna zawierać podpis strony wnoszącej pismo. Po drugie, w przypadku osób prawnych, ich przedstawiciel ustawowy lub organ ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli skargę wnosi osoba prawna, działająca przez pełnomocnika, pełnomocnictwo powinno być podpisane w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Niedołączenie do skargi dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej jest brakiem formalnym skargi podlegającym usunięciu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5, poz. 91 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma rygor odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wyjaśnić należy, że Sąd stwierdził, iż osoba, która podpisała skargę w imieniu spółki nie może być pełnomocnikiem spółki przed sądem administracyjnym, albowiem z treści skargi i pełnomocnictwa nie wynika, że jest jedną z osób, o których mowa w art. 35 p.p.s.a. Z tego względu Sąd skierował wezwanie do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego bezpośrednio do skarżącej spółki. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to, skierowane przesyłką pocztową do skarżącej spółki, nie zostało podjęte, co oznacza, że w sprawie zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Sąd stwierdził, że adnotacje operatora pocztowego poczynione na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru pozwalają na ustalenie, że przesyłkę zawierającą ww. wezwanie awizowano w dniu 28 września 2023 r., co oznacza, że termin 14-dniowy, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. upłynął z dniem 12 października 2023 r. (czwartek). Z tym dniem wezwanie należało uznać za doręczone (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Termin 7-dniowy do usunięcia braków skargi upłynął zatem z dniem 19 października 2023 r. (czwartek). We wskazanym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Z tych przyczyn skarga podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.