Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie, M. H. wniósł skargę na wyżej wskazaną decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] wezwano stronę skarżącą (działającą za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika) do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie [...] w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, jak wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru Urzędu Pocztowego we W., został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...]. Nieprzekraczalny termin do usunięcia braków skargi upłynął w dniu [...]. Strona, pomimo wezwania, uiściła należny wpis sądowy w dniu [...].
Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu [...], strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty sądowej.
Rozpatrując powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 maja 2007 r. odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia wpisu sądowego. Na postanowienie strona nie wniosła zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie należało uiścić wpis sądowy najpóźniej w dniu [...], czyli w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Strona uiściła wpis sądowy jeden dzień po upływie ustawowego terminu.
Nieuzupełnienie przez stronę braków w terminie, w sytuacji gdy nie zaistniały przesłanki uzasadniające przywrócenie powyższego terminu, uniemożliwia nadanie sprawie biegu oczekiwanego przez skarżącego.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 u.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.