Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. tut. Sąd odrzucił skargę strony z powodu uchybienia terminu do jej opłacenia.
Pismem z dnia 15 grudnia 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu - argumentując, że termin do uiszczenia wpisu obliczył kierując się zawartą w drugim awizie informacją, iż przesyłkę z wezwaniem do uiszczenia wpisu może odebrać do dnia 25 października 2017 r.
Do wniosku załączono kserokopię zawiadomienia poczty o miejscu złożenia przesyłki i daty możliwości odbioru.
Pismem z dnia 15 grudnia 2017 r. skarżący wniósł nadto zażalenie na postanowienie z dnia 15 listopada 2017 r. o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do jej opłacenia, argumentując, iż opłacił ją w terminie 7 dni od otrzymania wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.)., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o jego przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Postanowienie o przywróceniu terminu bądź odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z treści art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminowi. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
Zdaniem Sądu, powołane przez stronę przyczyny uchybienia terminu uprawdopodobniły brak winy w jego przekroczeniu.
Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że przy rozpatrywaniu wniosku o przywróceniu terminu, należy uwzględnić to, jaki wpływ na prawidłowe obliczenie przez stronę terminu do dokonania czynności procesowej miały błędy doręczyciela (Poczty Polskiej) polegające na wydaniu przesyłki w okresie dłuższym niż 14 dni licząc od pierwszego zawiadomienia. Jeżeli strona działała w błędzie w związku z nieprawidłowościami, których dopuścił się doręczyciel, to można przyjąć, że uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1407/12).
Niewątpliwie w okolicznościach zaistniałych w niniejszej sprawie Poczta Polska dopuściła się błędu, który polegał na błędnej adnotacji dokonanej przez doręczyciela na drugim awizie o ostatecznym terminie odbioru przesyłki po okresie dłuższym niż 14 dni licząc od dnia pierwszego zawiadomienia i okoliczność ta wprost wynika z załączonej do wniosku kserokopii awiza Poczty Polskiej.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana w dniach 10 października 2017 r. oraz 18 października 2017 r. (o dacie drugiego awiza Sąd uzyskał informację z http://emonitoring.poczta-polska.pl/), a następnie wydana adresatowi w dniu 25 października 2017 r. Zatem, 14-dniowy termin upłynął w dniu 24 października 2017 r.
W sprawie, drugiego zawiadomienia dokonano z adnotacją doręczyciela o ostatecznym odbiorze przesyłki w dniu 25 października 2017 r.
Skarżący odbierając awizowaną przesyłkę w dniu 25 października 2016 r. mógł być przekonany, że termin należy liczyć od tego momentu. Zdaniem Sądu, skoro skarżący działał w błędzie w związku z nieprawidłowościami, których dopuścił się doręczyciel, przy czym brak jest podstaw do uznania, że skarżący przyczynił się do powstania tych nieprawidłowości, to błąd ten uprawdopodobnia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z zaprezentowanymi wywodami, w ocenie Sądu, strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie 86 § 1 i 87 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji.
Postępowanie wszczęte zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi należało umorzyć po myśli art. 195 § 3 p.p.s.a. jako bezprzedmiotowe, o czym orzeczono w pkt II sentencji.
Przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i dokonanie tej czynności powoduje, że skarga złożona przez stronę podlega rozpoznaniu.
Punkt II postanowienia z dnia 15 listopada 2017 r. o zwrocie wpisu uchylono na podstawie art. 165 p.p.s.a. – orzekając jak w pkt III sentencji.