Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że nie jest w stanie ich ponieść. Podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z S. T. (ur. w 1972 r.), z którym zajmuje mieszkanie komunalne. Oboje nie mają żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Dochody uzyskują ze stażu w Powiatowym Urzędzie Pracy (za wrzesień 728,10 zł) i renty inwalidzkiej 423,66 zł (renta jest objęta zajęciem komorniczym).
Ponadto w wyniku wezwania strona oświadczyła, że nie posiada z konkubentem żadnego środka transportu, korzystają wyłącznie z komunikacji publicznej. Nie posiadają też lokat bankowych ani kart kredytowych. Skarżąca wyjaśniła, że nie mają żadnych wpływów na rachunkach bankowych z uwagi na zajęcia komornicze. Tym samym też wynagrodzenie za staż odbiera w gotówce w kasie PUP.
Strona wskazała, że wydatki na mieszkanie są finansowane z dodatku mieszkaniowego przyznanego przez MOPS konkubentowi w wysokości 396,12 zł (przedłożono stosowną decyzję) oraz z uzyskiwanych dochodów. Łączna kwota wydatków pokrywanych z wynagrodzenia za staż i renty wynosi 1.152-1.252 zł.
W ocenie referendarza sądowego przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą prawną jego rozpoznania są przepisy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z ich treścią prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe zostało wykazane.
Strona wraz z konkubentem nie mają stałego zatrudnienia, a ich jedynymi dochodami jest renta chorobowa i wynagrodzenie za staż w PUP, które nie są z zasady stałymi źródłami dochodów. Cały dochód, który wynosi niewiele ponad 1.000 zł w 2-osobowym gospodarstwie domowym, nie starcza nawet na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych, na co wskazuje fakt przyznania konkubentowi strony dodatku mieszkaniowego.
Strona nie posiada też jakiegokolwiek majątku, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki pieniężne.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.