Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że nie uzyskuje żadnych przychodów, prowadzone są wobec niego postępowania egzekucyjne co do zobowiązań podatkowych w wysokości 700.000 zł. Nie posiada nawet zasiłku dla bezrobotnych. Na urzędowym formularzu wniosku wnioskodawca zakreślił rubrykę dotyczącą stanu rodzinnego i oświadczył, iż nie ma jakiegokolwiek majątku ani dochodów. Żyje dzięki pomocy rodziny i znajomych.
Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), wnioskodawca wyjaśnił, że nie jest w stanie przedłożyć dokumentów, bowiem nie ma mieszkania, dokumenty w związku z tym przechowuje u przyjaciela. Oświadczył, że w 2011 r. i w roku bieżących nie uzyskał żadnego zarobku, nie może uzyskać statusu bezrobotnego z prawem do zasiłku, gdyż ukradziono mu dokumenty, w tym świadectwo pracy. Dziennie wydaje 5 zł, o ile nimi dysponuje, na jajka. Pieniądze otrzymuje od życzliwych ludzi. Nie ma kredytów, nie ponosi żadnych opłat, bo niczego nie ma. Lokal, który znajduje się pod adresem wskazanym jako adres zamieszkania, nie należy do wnioskodawcy – korzysta z niego gościnnie w zamian za pomoc lokatorowi.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Referendarza sądowego, powyższa okoliczność została wykazana.
Skarżący nie posiada jakichkolwiek dochodów, utrzymuje się wyłącznie dzięki pomocy znajomych. Nie posiada również majątku, z którego miałby możliwość pozyskać środki finansowe. Nie jest wobec tego w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.