Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego radca prawny A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Z uwagi na przedmiot sporu skarga podlegała opłacie stałej, zaś wymagany w sprawie wpis stały od skargi został określony w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Pełnomocnik, pomimo ustawowego wymogu w tym zakresie, nie uiścił należnego wpisu stałego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast w myśl art. 221 powyższej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. oraz stratę i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 wskazanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł.
Stąd, profesjonalny pełnomocnik wnosząc w imieniu strony skargę na decyzję wydaną w przedmiocie zobowiązań podatkowych nieobjętych wpisem stosunkowym powinien, w terminie, jaki jest dopuszczalny dla złożenia skargi, uiścić wpis stały. Niedopełnienie przez profesjonalnego pełnomocnika powyższej czynności uniemożliwia nadanie sprawie biegu oczekiwanego przez stronę skarżącą.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 221 w związku z art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.