Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 r. o sygn. akt I SA/Wr 764/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na wymienione w sentencji postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. Od powyższego postanowienia w dniu 13 sierpnia 2013 r. pełnomocnik strony wniósł skargę kasacyjną oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, natomiast pismem z dnia 16 września 2013 r. cofnął wniosek o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie o przywrócenie terminu należało umorzyć.
Po myśli art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, jeżeli postepowanie stało się bezprzedmiotowe.
Za takie właśnie Sąd uznał postepowanie w sprawie o przywrócenie terminu, wywołane wnioskiem w niniejszej sprawie.
Składanie wniosków w postępowaniu sądowym należy do czynności dyspozytywnych stron, tzn. zależnych wyłącznie od ich woli. Dlatego też, jeżeli strona cofa złożone uprzednio żądanie, Sąd zaniecha orzekania w przedmiocie takiego wniosku, chyba że okoliczności sprawy wykażą, że czynność ta prowadzi do obejścia prawa.
Ocena okoliczności dokonana w sprawie uzasadniała przyjęcie, że takie okoliczności w sprawie nie wystąpiły, a zatem cofnięcie należało uznać za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, skoro wniosek o przywrócenie terminu został skutecznie cofnięty, to Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązany był do umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania wywołanego tym wnioskiem, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.