Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu (dalej: organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 26 września 2022 r. nr 458000-CKK-12.4100.2.2021.48, którą określono skarżącej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. w wysokości 721 540 zł.
W skardze z 11 sierpnia 2023 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na ww. decyzję skarżąca spółka wniosła o uwzględnienie skargi przez organ odwoławczy w trybie autokontroli, a ewentualnie o uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją oraz o umorzenie postępowania podatkowego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy poinformował, że uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 8 września 2023 r. nr 458000-COP.492.24.2023 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję własną i umorzył postępowanie podatkowe w przedmiocie zobowiązania podatkowego skarżącej spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. z uwagi na to, iż zobowiązanie to uległo przedawnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy zastosował wskazany przepis i wydał decyzję z dnia 8 września 2023 r., z treści której wynika, że uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję oraz umorzył postępowanie podatkowe w żądanym przez skarżącą zakresie. W uzasadnieniu decyzji z dnia 8 września 2023 r. organ odwoławczy odniósł się także tego, czy zaskarżona decyzja była działaniem bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zastrzec przy tym należy, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie dokonuje kontroli prawidłowości poczynionych przez organ odwoławczy w decyzji z dnia 8 września 2023 r. ocen co do jego wcześniejszego działania bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Sąd bierze jednak pod uwagę fakt wydania decyzji z dnia 8 września 2023 r. w kontekście przedmiotu niniejszego postępowania sądowego. W tym zaś kontekście Sąd doszedł do przekonania, że uwzględnienie skargi przez organ odwoławczy w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., poprzez wydanie decyzji z dnia 8 września 2023 r., jest przyczyną tego, że niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast bezprzedmiotowość postępowania sądowego stanowi przesłankę do jego umorzenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w pkt I sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Wobec tego na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w pkt II sentencji zasądzono na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, obejmujący zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi (7216 zł) oraz opłaty od pełnomocnictwa (17 zł), a także wynagrodzenie działającego w sprawie pełnomocnika strony skarżącej będącego adwokatem (10 800 zł), wynikające z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.).