Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A z/s we W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...], którą uchylił w części, wydaną przez działającego na podstawie uchwały Nr XXIX/657/12 Rady Miejskiej W. z dnia [...] lipca 2012 r. w sprawie upoważnienia B Spółki z o. o. do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu utrzymania czystości i porządku, decyzję Zarządu B z o. o. z dnia [...] lutego 2016 r. (nr [...]), określającą wysokość należnej od ww. A miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w odniesieniu do części wymienionych w decyzji nieruchomości i w ramach orzeczenia co do istoty sprawy, określił dla tych nieruchomości wysokość miesięcznych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w innej wysokości. W pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając zarzuty skargi strona skarżąca podniosła, że błędnie uznano, że to na niej, a nie na właścicielach (użytkownikach) poszczególnych lokali, ciążył obowiązek złożenia deklaracji o wysokości opłaty za zagospodarowanie odpadów komunalnych. Zarzuciła również, że organ naliczył opłaty także za lokale, w których odpady nie są wytwarzane lub dla tego samego lokalu opłaty naliczył kilkakrotne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Jak powszechnie akcentuje się w orzecznictwie sądowym, regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 34/15, dostępny na stronie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie "CBOSA"), co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 366/13; dostępne na CBOSA). W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się również, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej.
W odniesieniu do interpretacji pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" należy zauważyć, że praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt I FZ 248/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 200/08, dostępne w CBOSA; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 do art. 125 P.p.s.a. w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2006).
Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd uznał, że ostateczna ocena co do tego, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zależeć będzie od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jakie zainicjowało złożenie skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 22 stycznia 2015 r. o sygn. akt II SA/Wr 641/14.
W wyroku tym Sąd zajmował się bowiem zgodnością z prawem uchwały Rady Miejskiej W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] podjętej w przedmiocie upoważnienia B sp. z o.o. do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu utrzymania czystości i porządku. Ta sama uchwała stanowiła jedną z podstaw prawnych decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, wobec której organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję.
W tych okolicznościach Sąd uznał za zasadne zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 22 stycznia 2015 r. o sygn. akt II SA/Wr 641/14.
Wskazując na powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.