Uzasadnienie
W dniu 14 czerwca 2010 r. skarżący Z. M. i K. M. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skargę podpisał Z. M. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 lipca 2010 r. K. M. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez podpisanie skargi lub nadesłanie jej prawidłowo podpisanego odpisu.
Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone K. M. w dniu 02 sierpnia 2010 r.
W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 12 sierpnia 2010 r., skarżąca nadesłała egzemplarz skargi opatrzony jej podpisem (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.
Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi zatem brak formalny skargi.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych.
Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione.
Na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wobec doręczenia skarżącej w dniu 02 sierpnia 2010 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi wyznaczony termin upływał w dniu 09 sierpnia 2010 r. (poniedziałek).
W tak zakreślonym terminie K. M. nie uzupełniła braku skargi, albowiem podpisany egzemplarz skargi wniosła już po jego upływie.
W tym miejscu należy wskazać, że skarżąca, pomimo odrzucenia skargi w stosunku do jej osoby, będzie mogła uczestniczyć w postępowaniu prowadzonym ze skargi Z. M. jako uczestnik postępowania. Zgodnie bowiem z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Natomiast zgodnie z art. 12 p.p.s.a. ilekroć w przepisach tej ustawy mowa jest o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Tym samym uczestnikowi postępowania przysługują wszystkie prawa i obowiązki strony.
Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.