Uzasadnienie
W sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego, utrzymującą w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania sprzedaży działek budowlanych, Dyrektor Izby Skarbowej we W.– działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; zwanej dalej u.p.s.a.) – wydał w dniu [...] decyzję nr [...] uchylającą w całości zaskarżoną decyzję jak i zmieniającą postanowienie organu I instancji.
Pismem z dnia 20 listopada 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. wnioskował o umorzenie – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a– postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie z uwagi na uwzględnienie w całości zarzutów strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W stanie faktycznym sprawy, wniosek Dyrektora Izby Skarbowej we W. Sąd uznał za dopuszczalny i uzasadniony.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; zwanej dalej u.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozważanej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej we W., korzystając z kompetencji wynikających z art. 54 § 3 u.p.s.a. – stanowiącego, iż "organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy" – decyzją z [...] decyzję nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję zmienił postanowienie organu I instancji, uwzględniając tym samym wszystkie zarzuty podniesione w skardze. Decyzja została w dniu 21 listopada 2007 (przed datą pierwszej rozprawy) wysłana pocztą na adres podatnika, a zatem, wydanie przez organ decyzji w trybie autokontroli, należało uznać za spełniające ustawowy wymóg o jakim mowa w dyspozycji art. 54 § 3 u.p.s.a.
W związku z powyższym, postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., co uzasadniało jego umorzeniem w sprawie.
Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania uzasadnione jest regulacją art. 201 § 1 u.p.s.a.