Uzasadnienie
Skarżąca spółka została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej podpisanie przez osoby uprawnione do działania w imieniu strony oraz przedłożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego). Przesyłka z wezwaniem awizowana dwukrotnie w dniach 9 lipca 2012r. i 17 lipca 2012r., została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 24 lipca 2012r. (wtorek).
Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej upsa) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4) upsa, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nadto stosownie do art. 28 § 1 powołanej ustawy osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 upsa - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi. Takim dokumentem jest niewątpliwie odpis z odpowiedniego rejestru, tj. z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie ulega wątpliwości, że przedstawione powyżej warunki formalne podlegają konwalidacji. W tej sytuacji, przewodniczący wzywa do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 upsa).
Jak wynika z akt sprawy, strona została prawidłowo wezwana do usunięcia zauważonych braków formalnych skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone stronie w dniu 24 lipca 2012 r., w trybie zastępczym na podstawie art. 73 upsa. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie wskazanych braków skargi nie usunięto.
Z uwagi na powyższe, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 upsa należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.