Uzasadnienie
W skardze na wskazaną w sentencji decyzję, w przedmiocie odmowy zmiany decyzji dotyczącej rozłożenia na raty zaległości podatkowej, skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania, bez poparcia tego wniosku jakąkolwiek argumentacją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Odnosząc się do wniosku skarżącej wyjaśnić wypada, ze instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności może być zastosowana tylko i wyłącznie do takich z nich, które nadają się do wykonania i tego wykonania wymagają (zob. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" T. Woś, LexisNexis 2005). Są to przede wszystkim tego rodzaju akty czy czynności, na mocy których strona nabywa prawo lub jest na nią nałożony obowiązek.
W niniejszej sprawie decyzja objęta skargą, dotyczy odmowy zmiany decyzji ostatecznej w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej, a więc rozstrzygnięcia, które nie zmienia sytuacji prawnej skarżącej w żadnej mierze – nie nakłada na nią żadnego prawa ani jakiegokolwiek obowiązku. W rezultacie wykonanie takiej decyzji jest niemożliwe. Tym samym wniosek strony o wstrzymanie takiego aktu jako nieuzasadniony należało rozpoznać odmownie.
Wobec powyższego, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.