Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej we W. decyzją z dnia [...] października 2008 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...], nr [...], umarzającą postępowanie wszczęte wnioskiem podatnika – E. K., z dnia [...] w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002, 2003 i 2004 r.
Pełnomocnik E. K. – adwokat R. O., złożył za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Pełnomocnik skarżącej wraz z wniesioną skargą nie uiści wpisu stałego od tej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosowne do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpatrzenia albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o umorzenie odsetek od zaległości podatkowych. Skarga dotyczy zatem aktu nie kreującego zobowiązania pieniężnego, wobec czego wniesienie skargi nie rodzi obowiązku uiszczenia wpisu stosunkowego, ale zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w niniejszej sprawie należało uiścić wpis stały w kwocie [...], jako w sprawie z zakresu zobowiązań podatkowych.
Wprawdzie w pierwotnym brzmieniu § 5 ust. 2 tego rozporządzenia zapisane było, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi, jednakże przepis ten został uznany za niezgodny z art. 221 p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 45, poz. 322.). Zgodnie z tym orzeczeniem zakwestionowany przepis utracił moc obowiązującą z dniem 17 marca 2006 r.
W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona została przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) w grudniu 2008 r., a zatem w momencie gdy nie obowiązywał już zapis § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., co oznacza, iż wraz z wniesieniem skargi pełnomocnik winien był uiścić do Sądu wpis w sposób przewidziany § 5 ust. 1 cyt. rozporządzenia.
Skoro w sprawie pełnomocnik strony nie uiścił wpisu wraz ze wniesieniem skargi, zgodnie z art. 221 p.s.a, skarga podlegała odrzuceniu.