Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika D. Urzędu Skarbowego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie przedłużenia terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowanie egzekucyjnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona domagała się uchylenia postanowień organu obu instancji, w tym zasądzenia kosztów postepowania oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pismem z dnia 27 maja 2015 r. organ podatkowy wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości i postanowieniem z dnia [...], nr [...], uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika D. Urzędu Skarbowego.
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl natomiast art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Sąd w dniu 11 czerwca 2015 r. umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na uwzględnienie w całości skargi przez organ podatkowy. W konsekwencji, wniosek strony skarżącej o zwrot kosztów postępowania należało uwzględnić. Mimo to w postanowieniu z 11 czerwca 2015 r. Sąd nie zawarł orzeczenia o kosztach postępowaniach. Art. 224 p.p.s.a. stanowi jednak, że jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
W konsekwencji, Sąd – na podstawie art. 224 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a. – zobligowany był orzec o zwrocie kosztów postępowania w kwocie 347 zł, w skład której wchodzą: koszty zastępstwa procesowego – 240 zł, wpis sądowy od skargi – 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł.