Uzasadnienie
W sprawie, zaskarżone postanowienie (w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi) zostało doręczone adwokatowi skarżącego w dniu 20 lipca 2022 r. w trybie art. 144a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) i art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2020r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 569 ze zm.), w formie elektronicznej, w drodze tzw. prawnej fikcji doręczenia.
Przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie, została wysłana na adres elektroniczny adwokata strony, podany przez adwokata w piśmie z 9 stycznia 2020 r., w którym to piśmie pełnomocnik zgodził się na dokonywania doręczeń elektronicznych (k. 29 akt administracyjnych organu I instancji).
Na ww. adres, dwukrotnie przesłano zawiadomienie zawierające informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego. Z urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD) wynika, że po dwukrotnym utworzeniu zawiadomień 6 i 14 lipca 2022 r., przesyłka została uznana za doręczoną.
W ww. UPD jako termin doręczenia wskazano: 20 lipca 2022 r. godzina 23:59:59, a jako datę uznania dokumentu za doręczony: 21 lipca 2022 r. godzina 00:00:04. Na UPD znajduje się także informacja o braku daty odbioru (w części dane poświadczenia) oraz adnotacja, że "Dokument nie został odebrany przez Adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD. Zgodnie z art. 46 par. 6 k.p.a. uznaje się za doręczony" (UPD w aktach administracyjnych organu II instancji).
Skargę do tut. Sądu na ww. postanowienie, adwokat nadał w urzędzie pocztowym 4 października 2022 r. (koperta k. 6 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z powodu uchybienia terminowi do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacji, gdy strona uchybi terminowi wynikającemu z art. 53 § 1 p.p.s.a., wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie, zaskarżone do tut. Sądu postanowienie, formalnie zostało doręczone adwokatowi strony w lipcu 2022 r., 30-dniowy termin z ww. art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął zatem w sierpniu 2022 r., zaś adwokat nadał skargę dopiero w październiku 2022 r., a więc znacznie przekraczając termin przewidziany w przepisie na dokonanie tej czynności.
Sąd wskazuje nadto, że adwokat strony w postępowaniu administracyjnym zgłosił problem z otwieraniem kierowanych na jego skrzynkę elektroniczną przesyłek (vide notatka z rozmowy telefonicznej z 2 czerwca 2020 r., k. 71 akt administracyjnych organu I instancji). Jest to jednak w sprawie okoliczność bez znaczenia. Z akt administracyjnych nie wynika, że adwokat kiedykolwiek reklamował w instytucji odpowiedzialnej za obsługę urzędowej korespondencji elektronicznej działanie swojej skrzynki elektronicznej.
Z akt administracyjnych (dokumentów UPD) wynika jedynie, że adwokat wielokrotnie nie zapoznawał się z kierowaną do niego korespondencją elektroniczną, wnosząc po pewnym czasie od formalnego doręczenia elektronicznego, o doręczenie mu pisma w formie tradycyjnej.
Z tych powodów, w ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że skarżone obecnie postanowienie, zostało adwokatowi strony doręczone prawidłowo w lipcu 2022 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia, z czym wiązało się rozpoczęcie biegu 30-dniowego terminu do wniesienia skargi do tut. Sądu, który upłynął w sierpniu 2022r. Adwokat skarżącego nie wyjaśnił, z jakiego powodu wniósł skargę dopiero w październiku 2022 r. pomimo, że organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z powodu przekroczenia terminu do dokonania tej czynności.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę jako spóźnioną odrzucił, orzekając o tym w pkt I sentencji postanowienia.
Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.