Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje miesięcznie około 2.000 zł netto. Wraz z mężem, z którym nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, mają ustanowioną rozdzielność majątkową. Strona ma na utrzymaniu trójkę dzieci (ur. w 1984, 1986 i 1990r.), posiada mieszkanie o powierzchni 70 m2, nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jej dochód brutto z prowadzonej działalności gospodarczej wynosi 2.500 zł.
Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących stanu majątkowego i finansowego rodziny skarżącej, strona nie udzieliła odpowiedzi.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z brzmienia przytoczonej wyżej regulacji wynika, że to na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Sąd natomiast, w przypadku niemożności dokonania oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy lub wątpliwości co do jego stanu rodzinnego, finansowego i majątkowego, na podstawie art. 255 p.p.s.a. może żądać uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów.
Skarżąca nie przedkładając żadnych dokumentów, pozostawiła wobec powyższego Sąd w wątpliwości co do jej faktycznej sytuacji finansowej, gdyż ocena tej sytuacji na podstawie lakonicznego uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, była niemożliwa. Brak bowiem informacji, jakie przychody uzyskiwała strona w ostatnich miesiącach, nie jest wiadome, czy jej mąż partycypuje w utrzymywaniu wspólnych dzieci, co również niewątpliwie ma wpływ na sytuację finansową skarżącej. Nieprzedstawienie natomiast zestawienia miesięcznie ponoszonych wydatków nie pozwoliło dokonać oceny, czy strona ma możliwość poczynienia jakichkolwiek oszczędności, z których mogłaby opłacić koszty sądowe.
W takiej sytuacji stwierdzić należało, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w niniejszej sprawie i dlatego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.