Uzasadnienie
Pismem nadanym w dniu 30 marca 2009 r. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] nr [...], żądając ich uchylenia. Pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. poinformował, iż wskazana skarga została uwzględniona w całości – zgodnie z wnioskiem skarżącego - mocą decyzji z dnia [...] nr [...].
Z akt sprawy wynika, iż decyzją organu II instancji utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego W., w którym ustalono skarżącemu zobowiązanie od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłym B. J., pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 5a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (j.t. Dz. U. z 2004, nr 142, poz. 1514 ze zm.). W tym też przedmiocie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej we W. uchylając decyzję organów I i II instancji w całości oraz umarzając postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej upsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3) upsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej we W. w całości uwzględnił skargę wniesioną przez M. J. i – zgodnie z żądaniem skargi - uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzająca ją decyzją organu I instancji, umarzając przy tym postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe.
W konsekwencji, skoro – na skutek uwzględnienia skargi w całości - wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję będącą przedmiotem skargi, to postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.
Podstawę zasądzenia na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania stanowił art. 210 § 2 upsa, zgodnie z którym przepis przewidujący obowiązek skarżącego złożenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania sądowego przed zamknięciem rozprawy, nie ma zastosowania w przypadku orzekania przez sąd na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. W takim bowiem przypadku o kosztach należnych sąd rozstrzyga z urzędu. Zwrotem kosztów objęto kwotę uiszczonego przez skarżącego wpisu.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) w zw. z art. 54 § 3 upsa orzekł jak w sentencji.