Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] utrzymująca mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] sierpnia 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży energii elektrycznej dystrybutorom za okres od grudnia 2005r. do grudnia 2008r. w łącznej kwocie 139.810 zł.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego we W.. Przedmiotowej decyzji zarzucono naruszenie art. 72 § 2 pkt 1 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.); art. 90 ust. 1 oraz art. 91 ust. 3 w związku art. 217 Konstytucji RP; art. 10 i 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w związku z art. 21 ust. 5 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, zmienioną dyrektywą rady 2004/74/WE z dnia 29 kwietnia 2004r. w wyniku niezastosowania bezpośrednio w przedmiotowej sprawie art. 21 ust. 5 ww. dyrektyw; art. 120 Ordynacji podatkowej wskutek niezastosowania bezpośrednio przepisów dyrektywy energetycznej a także wobec pominięcia w ocenie materiału dowodowego wyroku ETS z dnia 12 lutego 2009r. sprawa C-475/07.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Pismem procesowym z dnia 1 marca 2009r. Dyrektor Izby Celnej we W. złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 126 oraz art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "p.s.a."), w związku ze skierowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny – postanowieniem z dnia 15 października 2009r. sygn. akt I FSK 240/08 – pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego.
Postanowieniem z dnia 17 marca 2010r. sygn. akt I SA/Wr 15/10 WSA we Wrocławiu zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu.
Następnie postanowieniem z dnia 10 stycznia 2011r. sygn. akt I SA/Wr 15/10 podjęto postępowanie sądowoadministracyjne.
W dniu 10 lutego 2011r. wpłynął wniosek Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na przedstawienie zagadnienia prawnego przez NSA postanowieniem z dnia 3 lutego 2011r. sygn. akt I GSK 1/10 do podjęcia uchwały w pełnym składzie orzekającym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: "psa"), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sytuacja, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania zachodzi, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I GSK 262/10, w której postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r. Sąd ten wniósł o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie całej Izby Gospodarczej NSA. Przedmiotem wniosku jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako "O.p.") jest nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w sytuacji, w której ten kto ją uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego."
Podstawę do stwierdzenia nadpłaty stanowi przepis art. 72 § 1 pkt 1 O.p., zatem nie może budzić wątpliwości, że wynikiem podjęcia uchwały będzie rozstrzygnięcie kwestii prawnej, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, albowiem uznanie (bądź też nieuznanie), że nadpłatą jest kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej także, gdy uiszczający nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego w istotnym zakresie wpływać będzie na ocenę wadliwości zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonej decyzji uzależnione jest od uchwały podjętej w składzie całej Izby Gospodarczej NSA, co czyni zasadnym zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 psa.