Uzasadnienie
A sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: skarżąca spółka) wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W.. Skargę podpisał P. Chrupek, który załączył do skargi pełnomocnictwo udzielone mu przez prokurenta skarżącej spółki.
P. C. przedłożył do akt sprawy informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców KRS, według stanu na dzień 17 lutego 2020 r. Z danych tam zawartych wynika, że organem uprawnionym do reprezentacji spółki jest zarząd, w skład którego wchodzi B. F., pełniący funkcję prezesa zarządu, a do składania oświadczeń w imieniu spółki uprawniony jest każdy członek zarządu, działający samodzielnie. W spółce ustanowiono też prokurenta samoistnego w osobie W. M..
W sprawie, pomimo wezwań do wykazania umocowania P. C. do występowania w sprawie jako pełnomocnik procesowy skarżącej spółki, stosownie do treści art. 35 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, takie umocowanie nie zostało wykazane.
Wobec zaistniałych okoliczności, pismem z 9 lipca 2020 r. Sąd wezwał skarżącą spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki zgodnie z danymi zawartymi w KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 10 lipca 2020 r. i nie zostało ono wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia szeregu wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w tym wykazanie przez stronę skarżącą legitymacji do jej wniesienia.
Stroną skarżącą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiadająca osobowość prawną oraz – stosownie do art. 25 § 1 i art. 26 § 1 p.p.s.a., zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona i zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych. Z art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika przy tym, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zaś z art. 29 p.p.s.a. – że organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Ponadto, zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Osoby mogące być pełnomocnikiem strony skarżącej wymienione są w art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. Mianowicie, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot (§ 3).
Z przytoczonego art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. wynika ściśle określony krąg podmiotów mogących reprezentować stronę skarżącą jako jej pełnomocnik. Kwestia ta jest zatem inaczej uregulowana niż w postępowaniu podatkowym, w którym to, stosownie do art. 138b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, pełnomocnikiem strony może być każda osoba fizyczna pod warunkiem, że posiada pełną zdolność do czynności prawnych.
Z kolei art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Stosownie natomiast do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W ramach powyżej zaprezentowanych uwag zauważyć należy, że w razie niewykazania przez wnoszącego skargę wymienionych warunków, ich udokumentowanie i złożenie podpisu przez osobę uprawnioną, może nastąpić w drodze odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia w wyznaczonym, ustawowym terminie braków formalnych skargi. Nieuczynienie zadość wezwaniu skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przpisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Odnosząc powyższe do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że podpisany pod skargą P. C. nie wykazał umocowania do reprezentowania strony skarżącej, stosownie do art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. W świetle zaistniałych okoliczności, aby nie pozbawić skarżącej spółki ochrony swoich praw przed sądem, wystosowano do skarżącej spółki pismo z 9 lipca 2020 r. zawierające wezwanie do podpisania skargi przez organ uprawniony do reprezentacji podmiotu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie tym jednocześnie wyjaśniono, że podpisany pod skargą P. C. nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu spółki. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 10 lipca 2020 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi upłynął z dniem 17 lipca 2020 r. (piątek). Z akt sprawy wynika jednak, że wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyżej określonym terminie, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu od skargi (pkt II sentencji) orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.