Uzasadnienie
W sprawie, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.317 zł B. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu żądania skarżący oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i dwojgiem nieletnich dzieci, samodzielnie, jest właścicielem mieszkania o powierzchni 55,6 m- oraz dwóch samochodów (VW Golf tok produkcji 1988 o wartości 2.000 zł i zabezpieczonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. Audi A4 rok produkcji 1997 o wartości 16.000 zł). Podał, że wraz żoną uzyskują dochód z tytułu pracy w kwocie 2.939 zł (brutto) miesięcznie. Na przychody rodziny wnioskodawcy składa się również zasiłek rodzinny w kwocie 128 zł miesięcznie.
Dodatkowo podał, że dwa razy w tygodniu dowozi córkę na ćwiczenia rehabilitacyjne, natomiast kwota wskazana w doręczonym wezwaniu stanowi 50% dochodów jego rodziny, i jej uiszczenie w bardzo dużym stopniu uszczupli budżet domowy.
W załączeniu do wniosku skarżący przesłał fotokopię przypomnienia o obowiązku terminowego opłacania czynszu w kwocie 350,77 zł, faktur dotyczących dostaw energii elektrycznej na kwotę 201,58 zł, gazu na kwotę 116,54 zł, usług telekomunikacyjnych na kwotę 15,06 zł, umów o pracę i zaświadczenia dotyczącego rehabilitacji A. W. oraz nie korzystania przez skarżącego z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej w G. Z przesłanej fotokopii zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2007 (PIT-37), wynika, że skarżący wraz z żoną uzyskali dochód w kwocie 34.182,05 zł.
Z urzędu wskazania wymaga, że postanowieniem referendarskim z dnia 26 lutego 2007 r. (sprawa o sygn. akt I SA/Wr 697/06) oraz z dnia 20 kwietnia 2007 r. (sprawy o sygn. akt I SA/Wr 699/06 i 701/06) przyznano B. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów postępowania sądowoadministracyjnego (kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika) można wysnuć wniosek, iż są one zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za uzasadnione należy uznać stwierdzenie, że w sytuacji rodzinnej i materialnej skarżącego, nie sposób dopatrzeć się zdolności płatniczych dla opłacenia kosztów sądowych, od których uiszczenia zależy rozpoznanie jego skargi, w kwocie 1.317 zł.
W pozostałym zakresie wniosek B. W. o zwolnienie od kosztów sądowych należy na aktualnym etapie postępowania ocenić jako nieuzasadniony z uwagi na fakt, że jego sytuacja aczkolwiek trudna, uległa poprawie w porównaniu ze stanem ustalonym w postanowieniach referendarskich z dnia 26 lutego 2007 r. (sprawa o sygn. akt I SA/Wr 697/06) oraz z dnia 20 kwietnia 2007 r. (sprawy o sygn. akt I SA/Wr 699/06 i 701/06). Skarżący ma bowiem obecnie pracę, która jest dodatkowym, obok wynagrodzenia żony, źródłem utrzymania jego rodziny.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 1 i 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., postanowiono jak w sentencji.