Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 sierpnia 2018 r. wezwano stronę skarżącą A.R. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis ww. zarządzenia doręczono stronie w dniu 3 września 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 14 akt sądowych).
Z akt sprawy wynika, że wpis sądowy został uiszczony przez stronę w dniu 19 września 2018 r. (dowód: potwierdzenie otrzymania przelewu - k. 15 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy zatem skargi, bowiem stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wskazać również należy, o czym stanowi art. 83 § 1 p.p.s.a., że terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W rozpoznawanej sprawie wpis sądowy od skargi należało uiścić najpóźniej w dniu 10 września 2018 r., czyli w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I. Tymczasem, z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że rzeczony wpis został uiszczony przez skarżącą w dniu 19 września 2018 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Przyjąć w tej sytuacji należy, że przedmiotowa skarga nie została opłacona. Podkreślić bowiem trzeba, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu w ogóle i wywołuje takie same skutki procesowe, jak brak wpisu.
Końcowo należy dodać, w nawiązaniu do znajdującej się pod skargą adnotacji o załączeniu dowodu uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego, że taki dowód nie został dołączony do skargi a informacji o uiszczeniu przez stronę wymaganej opłaty jeszcze zanim jej doręczono wezwanie z dnia 29 sierpnia 2018 r. nie potwierdził także Wydział Finansowy tut. Sądu, odnotowując jedynie wpłatę z dnia 19 września 2018 r.
W tej sytuacji, skoro skarżąca uiściła wpis od skargi po terminie i nie zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego uiszczenia, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia.
Zawarte w punkcie II postanowienia rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty 100 zł wynika z treści art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a., stosownie do którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.