Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. w sprawie ustalenia Skarżącej zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 r. M. N., okresie objętym rozliczeniem, korzystała na mocy umowy najmu z lokalu użytkowego stanowiącego własność gminy. Powołując się na art. 3 ust. 1 pkt 4 a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych organ stwierdził, iż Skarżąca jako posiadacz części nieruchomości stanowiącej własność gminy objęta jest obowiązkiem w zakresie podatku od nieruchomości.
W złożonej skardze Strona wskazywała, iż działalność gospodarcza prowadzona jest w zakresie krawiectwa i podatek jest nieporozumieniem, obecnie bowiem krawiectwo jest zanikająca profesją, nie szkoli się uczniów z uwagi na brak zainteresowania. Podnosiła także, iż uprzednio uiszczała podatek, który jednak okazał się nienależny. Zarzucała także, iż decyzja zawiera nieścisłości, a władze gminne pomimo wcześniej składanych obietnic nie obniżyły stawek czynszu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, powołując się na dotychczasową argumentację.
W dniu [...] Skarżąca złożyła pismo procesowe w którym wnosi o umorzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Pismo Skarżącej sformułowane jako wniosek o umorzenie postępowania, uznać w istocie należy jako wniosek o cofniecie skargi, istotne znaczenie ma zatem regulacja art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem:
"Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności."
Kierując się zatem dyspozycją przywołanego zapisu Sąd, po wnikliwym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy doszedł do przekonania, iż cofniecie skargi nie zmierza do obejścia prawa, nie spowoduje również utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością.
Powyższe ustalenia sprawiają, że Sąd związany jest czynnością procesową Skarżącej, w związku, z czym po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.