Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2018 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżania dla decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] [...], w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie w dniu 21 września 2018 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Niezbędnym wymogiem formalnym skargi jest spełnienie przez nią wymogów pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników. Oprócz tego, zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Należy zauważyć, że braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nieuzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.
W rozpatrywanej sprawie wezwanie zostało skierowane do skarżącego na adres podany w skardze. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została jednak zwrócona do Sądu. Jak wynika z koperty, przesyłka była dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego (w dniach: 7 września i 18 września 2018 r.), mimo to nie została podjęta przez skarżącego. W efekcie Sąd uznał, że wezwanie zostało doręczone skutecznie stronie w dniu 21 września 2018 r., w trybie fikcji doręczeń.
Zgodnie z dyspozycją art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
W niniejszej sprawie, pierwsze awizowanie przesyłki sądowej nastąpiło w dniu 7 września 2018 r. Z koperty zwróconej przesyłki niezbicie wynika, że operator awizował przesyłkę powtórnie w dniu 18 września 2018 r. W konsekwencji skutek doręczenia, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., należało przyjąć na dzień 21 września 2018 r. i od tej daty liczyć termin siedmiu dni na uzupełnienie braków formalnych skargi. Liczony w ten sposób bieg terminu do dokonania tej czynności procesowej upłynął bezskutecznie w dniu 28 września 2018 r. (piątek).
Z uwagi na nieusunięcie w zakreślonym terminie braków formalnych Sąd odrzucił skargę skarżącego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak na wstępie