Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją oraz poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. G. z dnia [...] (nr [...]) organy podatkowe skorygowały dotychczasowe zobowiązanie podatkowe B. K. w podatku od towarów i usług, uznając, że podatnik w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2007 r. zawyżył podatek naliczony, co skutkowało zaniżeniem zobowiązania podatkowego za ten miesiąc.
Stanowisko organów podatkowych w sprawie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego. Wniesiona skarga została podpisana przez B. K. oraz jego małżonkę – E. K., która nie była ani stroną, ani uczestnikiem postępowania podatkowego. Nie prowadziła również wspólnie ze skarżącym działalności gospodarczej i nie była podatnikiem podatku VAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Jednym z wymogów skutecznego wniesienia skargi w sprawie jest ustalenie, że skarga pochodzi od strony, tj. osoby, która w świetle prawa legitymuje się interesem prawnym w kwestionowaniu określonych rozstrzygnięć organów administracji publicznej.
A contrario, o charakterze strony nie może decydować jedynie wola osoby działającej w takim charakterze.
W orzecznictwie sądowym wskazuje się na procesowy i materialny aspekt pojęcia strony w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 1994 r. sygn. akt IV SA 815/97, LEX nr 43367). Procesowy, bo tylko osoba uczestnicząca faktycznie w sprawie może być stroną postępowania sądowego. Materialny, bo musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwości wydania określonej decyzji lub podjęcia czynności.
W stanie faktycznym sprawy, przedmiot skargi stanowiły decyzje organów podatkowych w przedmiocie podatku od towarów i usług, wydane w stosunku do B. K., jako podatnika tego podatku. Takiego przymiotu (podatnika podatku od towarów i usług) nie posiada natomiast podpisana pod skargą
Sygn. akt I SA/Wr 867/10 żona podatnika – E. K. Z akt sprawy nie wynika bowiem by małżonkowie działalność gospodarczą prowadzili wspólnie, a dodatkowo, postępowanie podatkowe było prowadzone wyłącznie w stosunku do B. K. Wyłącznie też w stosunku do B. K. wydano - zaskarżone przez obojga małżonków w skardze - decyzje organów podatkowych. Sąd nie stwierdził przy tym, by określenie zakresu podmiotowego prowadzonego postępowania nastąpiło z pominięciem E. K., a tym samym, naruszało jej prawa jako podatnika. E. K. nie brała udziału w prowadzonym postępowaniu w charakterze strony, ani nawet w charakterze uczestnika postępowania, albowiem nie spełniała kryteriów podatnika z art. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.05.8.60 j.t.) w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.04.54.535). Zgodnie z powołanymi przepisami, podatnikiem jest osoba podlegająca na mocy ustaw obowiązkowi podatkowemu.
Mając na uwadze przedmiot sprawy, tj. wymiar zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług należy wskazać, że w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikiem podatku VAT są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel i rezultat działalności. Jak wskazano wyżej, E. K. nie była zarejestrowana jako podatnik podatku VAT, nie uczestniczyła w prowadzonym postępowaniu podatkowym i nie była adresatem skarżonych decyzji wymiarowych. Z tych względów nie ma zatem prawa do kwestionowania rozstrzygnięć organów podatkowych.
Odrzucenie skargi w stosunku do E. K. nie pozbawia prawa do sądowej kontroli zaskarżonych decyzji przez B. K. Wniesiona skarga została podpisana przez obojga małżonków, a odrzucenie skargi w stosunku do E. K. nie ma skutku względem B. K., który był stroną postępowania podatkowego a poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego stał się stroną postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.