Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 12 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 876/19

Uzasadnienie

1. 1. Postępowanie przed organami podatkowymi.
2. 1.1. Przedmiotem skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "A" (dalej: Spółdzielnia) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2019r. nr [...] odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu spółki "B" sp. z o.o. z dnia [...] 2017r. nr [...] określającej wysokość należnej od ww. Spółdzielni miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od dnia 1 lipca 2013r. do dnia 30 kwietnia 2016r. w odniesieniu do nieruchomości położonej przy ul. G[...] [...]-[...] we W.
3. 1.2. W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, że cyt. "Stronie przysługuje prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w terminie 14 dni od daty doręczenia niniejszej decyzji. Strona może jednak wnieść na przedmiotową decyzję skargę do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skargę wnosi się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (...)".
4. 2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
5. 2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Skarżąca zaskarżyła ww. decyzję SKO w całości, wnosząc o jej uchylenie oraz zobowiązanie SKO do wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji we wskazanym na wstępie przedmiocie, ew. stwierdzenia nieważności decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 247 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018r., poz. 800 ze zm.; dalej: O.p.) oraz art. 147 § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r, poz. 2325; ze zm.dalej: ppsa).
6. 2.2. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.
7. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
8. 3.1. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej przedwczesność.
9. 3.2. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). W myśl art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Niewątpliwie stosownie do treści art. 52 § 3 zdanie pierwsze ppsa jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Takie rozwiązanie przewiduje art. 127 § 3 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 ze zm.; dalej: kpa), zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Jednakże ww. przepis nie może dotyczyć spraw dotyczących opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie bowiem z art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2019r., poz. 2010 ze zm.) w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego.

Tym samym należy uznać, że w zaskarżonej decyzji SKO błędnie pouczył Skarżącą o przysługującym jej środku zaskarżenia, przytaczając treść art. 127 § 3 kpa, jak i art. 52 § 3 ppsa. Tymczasem w sprawie ma zastosowanie art. 221 § 1 O.p., w myśl którego w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.

Należy tym samym uznać, że w sprawie nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia przez Skarżącą na skutek błędnego pouczenia przez SKO w kwestii przysługujących jej środków zaskarżenia. Stąd też skarga okazała się przedwczesna.

3.3. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 214 O.p. nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia. Stąd też stosownie do treści art. 213 § 1 O.p. Strona może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Natomiast w myśl art. 213 § 2 O.p. organ podatkowy może z urzędu, w każdym czasie, uzupełnić albo sprostować decyzję w zakresie, o którym mowa w § 1. Uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje w drodze decyzji (art. 213 § 3 O.p.). W przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji (art. 214 § 4 O.p.).

Jako, że w przedmiotowej sprawie SKO dokonało błędnego pouczenia o przysługujących Skarżącej środkach zaskarżenia, nie informując o prawie do wniesienia odwołania, zobowiązane jest zatem sprostować z urzędu zawarte w decyzji pouczenie co do prawa do odwołania w drodze decyzji na podstawie art. 213 § 2 i 3 O.p.

1. 3.4. Z tych też względów odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Zwrot uiszczonego przez Skarżącą wpisu sądowego nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ppsa.