Uzasadnienie
W sprawie, strona została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie jej odpisu dla doręczenia tego pisma uczestnikowi.
W odpowiedzi na wezwanie, strona przesłała dokument z odręcznym skreśleniem, które nie obejmowało jednak wszystkich znaków niewystępujących w treści oryginalnej (skreślenie na stronie nr 3) oraz z inaczej rozplanowaną treścią.
Nadto i przede wszystkim, ostatni akapit strony nr 4 pisma brzmiał następująco:
"Organ w dalszym ciągu utrzymuje, za decyzjami pierwszoinstancyjnymi iż nieruchomości położone w J. przy ulicy [...], w dacie ich nabycia były nabywane przez skarżącą celem prowadzenia w nich działalności gospodarczej i wyjaśnienia skarżącej, iż nieruchomość nie była nabywana w celach inwestycyjnych, w latach 2018-2019 nie była wykorzystywana na cele gospodarcze, zostały pominięte".
Natomiast odpowiadający mu akapit (przedostatni) strony nr 4 oryginalnej skargi brzmiał następująco:
"Organ w dalszym ciągu utrzymuje, za decyzjami pierwszoinstancyjnymi, iż nieruchomość położona w J. przy ulicy [...], w dacie jej nabycia była nabywana przez skarżącą celem prowadzenia w nich działalności gospodarczej i pomija wyjaśnienia skarżącej, iż nieruchomość nie była nabywana w celach inwestycyjnych, w latach 2018-2019".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej p.p.s.a.) "Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych".
Brak odpisu dla uczestnika stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. W takiej sytuacji, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W sprawie, skarżąca wraz ze skargą nie złożyła jej odpisu dla uczestnika, a na wezwanie do uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego, przesłała do tut. Sądu pismo, którego treść różniła się od treści skargi.
Sąd wskazuje, że o ile inne rozplanowanie tekstu, co miało miejsce w niniejszej sprawie, nie powoduje, że pismo nie stanowi odpisu, to słowne różnice w jego treści, choćby nieznaczne, już tak. Odpis stanowi bowiem: "kopia lub przepisany tekst oryginalnego dokumentu" (słownik PWN https://sjp.pwn.pl/slowniki/odpis.html). Definicja odpisu jako przepisanego tekstu, zasadniczo wyklucza korektę słów, względem oryginału, aby pismo mogło zostać uznane za odpis. Koncesję w ww. zasadzie i uznanie różnic za niestaranność odpisu, można rozważyć w przypadku strony działającej osobiście i nieporadnej. W sprawie, taka sytuacja jednak nie zachodzi. Strona jest reprezentowana przez radcę prawnego.
W tym stanie rzeczy, Sąd z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego pomimo wezwania, na podstawie art. 58 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę strony odrzucił, orzekając o tym w pkt I postanowienia.
Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.