Uzasadnienie
W sprawie, T. G. i P. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2010 r. o nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] marca 2010 r. o nr [...] określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, bowiem decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie: "ppsa", uznając skargę za zasadną, uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] i umorzył postępowanie w sprawie.
Na zapytanie Sądu z dnia 17 września 2010 r., strona skarżąca w piśmie z dnia 4 października 2010 r., zatytułowanym "Wycofanie skargi" poinformowała, iż w związku z zaistniałą sytuacją, skargi nie podtrzymuje. Jednocześnie wniosła o zwrot uiszczonego wpisu sądowego na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z unormowania tego wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej, co końcowo ocenia Sąd. Konsekwencją wydania przez organ decyzji autokontrolnej, jest umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej we W., decyzją autokontrolą z dnia [...] sierpnia 2010 r. wyeliminował wadliwy akt z obrotu prawnego, czym uczynił zadość żądaniu strony. Dodatkowo strona potwierdziła powyższe w piśmie z dnia 4 października 2010 r., zatytułowanym "Wycofanie skargi". Tym samym, niniejsze postępowanie sądowe, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, uznać należy za bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach w pkt II sentencji znalazło oparcie w art. 201 § 1 ppsa, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa. Zwrot zasądzonych od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania obejmuje poniesione przez stronę koszty sądowe w kwocie 100 zł tytułem wpisu od skargi. Do zwrotu kosztów nie ma więc zastosowania, jak sugerowała strona w piśmie cofającym skargę, przepis art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Wydanie bowiem ww. decyzji autokontrolnej, która w ocenie Sądu uwzględnia skargę w całości, nie daje podstaw do umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi i zasądzenia zwrotu poniesionych przez stronę kosztów postępowania na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.