Uzasadnienie
T. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na wyżej oznaczone postanowienie w imieniu spółki z ograniczona odpowiedzialnością A. Pismem z dnia [...] – doręczonym w dniu [...]. – skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, określenia naruszenia prawa, bądź interesu prawnego oraz o złożenie dokumentu, którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi. Wezwanie to zawierało pouczenie, iż usunięcie braków winno nastąpić w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Strona skarżąca dotychczas wpisu sądowego nie uiściła i nie uzupełniła pozostałych braków formalnych skargi. Strona skarżąca jedynie złożyła w dniu [...]. wniosek o bezterminowe zawieszenie postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać m.in. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Przepis art. 28 § 1 i art. 29 u.p.s.a. wskazuje natomiast, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność prawną dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym mają one obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Takim umocowaniem w przypadku skarżącej spółki będą: umowa spółki i odpis z KRS.
Regulacja prawna odnośnie wpisów sądowych wynikająca m.in. z art. 230 § 1 i 2 u.p.s.a. określa, iż wpis stosunkowy lub stały pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania należy podkreślić, iż ustawa procesowa nie przewiduje możliwości zastosowania tej instytucji w przypadku złożenia wniosku przez jedną ze stron bez wskazania konkretnej przesłanki powodującej zawieszenie postępowania.
Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 u.p.s.a., gdyż pomimo wezwania, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, a skarga została nienależycie opłacona.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.